Het rendier heeft een lange kop en romp, lange poten en korte staart. De voeten maken bij het lopen krakende geluiden. Het haarkleed is zeer dicht en de zomer- en wintervacht is meestal verschillend van kleur. Aan de onderzijde van de hals heeft het rendier manen. Het gewei van het rendier is opvallend. Het rendier bewoont het hoge noorden van de aardbol in een gordel rondom de pool. Het verspreidingsgebied strekt zich uit over de toendras en de noordelijke bosgebieden van Europa, Azië en Amerika. In deze streken eet het rendier voornamelijk rendiermos (korstmossen).
Als de sneeuw gaat smelten ontstaan natte drassige moerassen. De voeten van een rendier zijn zo aangepast dat zij de moerassen kunnen bewandelen. Tijdens de bronsttijd zijn er felle gevechten en vormen de mannetjes kudden van 10-12 wijfjes. De bronsttijd loopt van augustus tot begin november en de wijfjes dragen 192-246 dagen. Het rendier krijgt gewoonlijk 1 jong. De zoogtijd bedraagt 5-6 maanden. Een rendier kan een leeftijd bereiken van 12-15 jaar.
Rendieren worden door nomaden (eskimos) als huisdier gehouden. De mensen leven met de rendieren samen en gebruiken de rendieren voor voedsel en kleding en maken van de botten messen. De nomaden trekken achter de rendieren aan en niet andersom. Nu zijn in het algemeen, afgezien van elanden, herten slechte huisdieren (doordat ze gevaarlijk kunnen worden op oudere leeftijd), daarom worden de mannelijke rendieren kort nadat ze geslachtsrijp zijn gecastreerd in verband met gevaarlijk worden.
Informatie over het Rendier
Rendieren (Rangifer tarandus) onderscheiden zich van alle andere hertachtigen, omdat de wijfjes ook een gewei dragen. Om welke reden wijfjes ze dragen is niet duidelijk.