De Zwartvoetbunzing (Mustela nigripes)
De zwartvoetbunzing (Mustela nigripes) heeft een geelachtige vacht met bruine haren op de rug en kop. Het onderlichaam is geelachtig of creme-achtig. De poten zijn zwart. De totale lengte van de man bedraagt 57 cm, de staart 13 cm en heeft een gewicht van 850-1400 g. De vrouwtjes wegen 450-850 g.
De zwartvoetbunzing bewoont de prairies van Noord-Dakota tot Texas. Hij leeft hier in het gangenstelsel van de prairiehond. De zwartvoetbunzing heeft een zelfde levensstijl als de prairiehond en maakt gebruik van al zijn gemakken. Hij gebruikt het gangenstelsel bv. voor het verzorgen en beschermen van zijn jongen. Bunzingen houden geen winterslaap. De zwartvoetbunzing leeft voornamelijk van prairiehonden. Vier volwassen zwartvoetbunzingen eten 700 prairiehonden per jaar. Dus ze moeten altijd in de buurt van een grote kolonie prairiehonden leven. De paring vindt plaats in de maanden mei of april. Wanneer de jongen kunnen lopen transporteert het wijfje ze naar een ander hol en zoekt daar een nest voor haar jongen en een apart nest voor zichzelf. In september zijn de jongen oud genoeg om het hol te verlaten en gaan s nachts spelen en op zoek naar eten. Op dit tijdstip is er ook de meeste kans op gevaar, omdat dan veel roofdieren op zoek zijn naar prooi. De zwartvoetbunzingen zijn voornamelijk nachtdieren. Jongen komen overdag helemaal niet buiten tot half augustus. Volwassen dieren komen overdag af en toe buiten om te zonnebaden of te foerageren. De zwartvoetbunzing is een bedreigde diersoort en mag niet zonder toestemming gevangen of gedood worden.
De zwartvoetbunzing bewoont de prairies van Noord-Dakota tot Texas. Hij leeft hier in het gangenstelsel van de prairiehond. De zwartvoetbunzing heeft een zelfde levensstijl als de prairiehond en maakt gebruik van al zijn gemakken. Hij gebruikt het gangenstelsel bv. voor het verzorgen en beschermen van zijn jongen. Bunzingen houden geen winterslaap. De zwartvoetbunzing leeft voornamelijk van prairiehonden. Vier volwassen zwartvoetbunzingen eten 700 prairiehonden per jaar. Dus ze moeten altijd in de buurt van een grote kolonie prairiehonden leven. De paring vindt plaats in de maanden mei of april. Wanneer de jongen kunnen lopen transporteert het wijfje ze naar een ander hol en zoekt daar een nest voor haar jongen en een apart nest voor zichzelf. In september zijn de jongen oud genoeg om het hol te verlaten en gaan s nachts spelen en op zoek naar eten. Op dit tijdstip is er ook de meeste kans op gevaar, omdat dan veel roofdieren op zoek zijn naar prooi. De zwartvoetbunzingen zijn voornamelijk nachtdieren. Jongen komen overdag helemaal niet buiten tot half augustus. Volwassen dieren komen overdag af en toe buiten om te zonnebaden of te foerageren. De zwartvoetbunzing is een bedreigde diersoort en mag niet zonder toestemming gevangen of gedood worden.